Zichtbare werkelijkheid die tot geometrische vormen in abstractie wordt teruggebracht. Het onderwerp is slechts de aanleiding van het schilderij, het gaat om de weergave. Het is het karakter van de kunstenaar, zijn manier van werken, de relatie met de werkelijkheid, de beeldopbouw met een sterke abstracte belijning. Overheersend in dit werk zijn vaak de zwaardere kleurtonen en krachtige strepen, afgewisseld met zachtere tinten. Geïnspireerd op het landschappelijke schildert hij een eigentijdse stijl.
Uitdaging, vorm en kleur hebben een eigen zeggingskracht en beeldtaal. De onbewuste gevoelswereld, waarin de opbouw, kleur en beweging de belangrijkste elementen zijn. Speels en vloeiend is het lijnenspel en het perfecte afstemmen van de kleuren.
Op deze manier wil Paul Maas de invloed van de mens op de natuur tot uitdrukking brengen. Zo langzamerhand heeft hij een eigen wereld in het kunstenaarsschap opgebouwd. Een wereld met een buitengewone creatieve uitstraling en een perfect koloriet. Een goede presentatie in een zeer intrigerend oeuvre, hetwelk hij in deze stijl perfect weet te verbeelden.
In binnen- en buitenland heeft deze kunstenaar in vele plaatsen geëxposeerd. Zijn werken waren onder meer te zien tijdens de derde Biennale in Ancona, in het Palais de Beaux Arts van Charleroi en galerie Baruch in Chicago.
Ook het Noord Brabants Museum en "Het Kruithuis" in Den Bosch hebben werk van Paul Maas geëxposeerd.
Zijn werk is diverse keren onderscheiden. In 1959 kreeg hij een eerste prijs met medaille en oorkonde van Prins Bernhard. In Ancona werd hem in 1968 de Gouden medaille en het Diploma Di Menzione uitgereikt, een jaar later gevolgd door het Diplome d'Honneur in Charleroi. In 1973 ontving hij in Monte Carlo de Prix de la Revue d'Art.
