Een installatie is voor mij in eerste instantie het reageren op een plek, op dat wat buiten mij is. In "Het Wilde Weten", een kunstenaarsinitiatief, trof ik een inpandige kapel, verbouwd in de jaren ' 70. Bij de kennismaking met deze ruimte schreef ik het volgende:
APENKOOI
de ruimte verlaten
de krassende duiven op het dak
de banken verdwenen
voorbij star gelid
elke illusie ontsnapt door de ramen
de kleuren gedrild door het lood
alles staat stil
hier ruikt het naar levenloos stof
hier huist verdorring....
de duiven krassend in het dak
laten mij weer adem halen
ik loop en zie; de lucht breekt open
een levend tongewelf
muren vloer en koepel
elk deel wordt aangespoord
van stof ontdaan, haalt adem, ademt voort
Apenkooi: het beeld, de verschijning:
de belofte voor gehoorzaamheid
alles mag, alles kan
maar voeten mogen grond niet raken,
dan is het spel voorbij
Hendrien,
Nergena, 26 maart 1995
...Apenkooi
